<< Overzicht
<< Dijleproject
De mens heeft altijd water nodig gehad. Watermolens maalden hoofdzakelijk graan. Soms vind je zelfs nog sporen van een houtzagerij of een papierfabriek, die energie uit het water nodig hadden voor het productieproces.
Op het Valkenpleintje, een plekje dat vroeger gekneld zat tussen de brouwerijgebouwen rond de Vaartkom, vinden we een andere toepassing. De NV Ecowatt bouwde er een kleine waterkrachtcentrale
In een gemiddeld jaar kan er stroom opgewekt worden voor 64 gezinnen van 4 personen. Dat komt neer op 225.000 kWh, ofwel 3 stofzuigers die je dag in, dag uit kunt laten werken. Daarvoor stroomt er per seconde meer dan 3000 liter water door de turbine. Dat is per seconde vier keer de hoeveelheid water die je tussen de vier poten van een bureau kunt stockeren.
En als je nu eens op alle rivieren in België op regelmatige afstand een turbine zou installeren? Dan zouden we toch maar 0,2% van alle nodige elektriciteit uit het water kunnen halen.
Een turbine alleen is niet voldoende. We moeten de turbine beschermen tegen plasticflessen, fietsen, en andere rommel, die we nog steeds in het water aantreffen.
Hoe haal je energie uit het water?
Je moet water kunnen opstuwen, zodat het kan “vallen” op een schoepenrad. Het draaiende rad kan dan een molensteen aandrijven of elektriciteit opwekken. Geen probleem in bergachtige streken, waar het water van nature een groot verval heeft. Omdat Vlaanderen relatief plat is, moet het schoepenrad op een speciale manier worden gebouwd.
En wat met de vissen in de Dijle? Wanneer je het water van een rivier opstuwt, dan krijgen we een onoverkomelijke barrière voor waterdieren. Gelukkig heeft de mens ook daarvoor oplossingen bedacht. Zo vind je bijvoorbeeld een “vistrap” aan nog een andere turbine in de binnenstad: de Vliegmolen. Je komt er via een doorgang in de Schapenstraat.
Een vistrap zorgt ervoor dat het water langs treden van maximaal 15 cm hoog naar beneden stroomt. Een vis die stroomopwaarts wil zwemmen, kan nog net zo’n hoogteverschil overbruggen.